wtorek, 14 sierpnia 2012

"Agnes w Wenecji"

Autor:    Beata Pawlikowska


 „Tomku, moja nowa książka jest zupełnie inna. Pisałam ją przez rok, choć właściwie mam wrażenie, że ta książka napisała się sama. Jestem ciekawa twojej opinii. Pozdrawiam. Beata Pawlikowska”
Popełniając małe zuchwalstwo, z powodu zbieżności mojego imienia z imieniem adresata, pozwoliłem sobie zacytować autorkę i osobiście potraktować postawione w nim wyzwanie.
„Agnes w Wenecji” to całkowicie inna książka, nawet powiem więcej, to inna Beata niż ta, którą znamy lub sobie wyobrażamy na podstawie książek, filmów i audycji. To książka o kobiecie i jej świecie wewnętrznym, którym żyje, w którym się chowa, który jest niezgodą na to, co ją otacza. Autorka, w sposób delikatny i niezwykle kobiecy napisała książkę, jakiej do tej pory nie było na polskim rynku. Ta książka jest jak mapa kobiecej duszy przystrojonej w poetyckie pejzaże. Pełna jest zmysłowej melancholii i erotyzmu ukrytego między zdaniami. Autorka odkrywa przed nami świat dostępny tylko najbardziej wyczulonym zmysłom. Jest to świat zarazem piękny i smutny. Zbudowany dawno temu, w nieodgadniony sposób, z muzyki, wrażliwości i odkrywania świata. Jest to też świat, pełen wrażliwości, która każe gnać wciąż przed siebie, aby zapomnieć, aby zostawić za sobą samotność, która z czasem staje się coraz bardziej nie do zniesienia. Kolejny wieczór, kolejne rozczarowanie, kolejny raz niespełnione pragnienie by usłyszeć brzmiące słodko to jedno słowo i móc się zatrzymać. Znów Agnes musi biec, uciekać. Ucieka do Wenecji gdzie staje się poetycką „właścicielką cukierni”. Tu, w mieście miłości, malarstwa i muzyki spotyka trzech mężczyzn. Namiętność rozpala ją i odkrywa całkiem nowe świat, których istnienie przeczuwała. Odkrywa, że te trzy światy to trzy namiętności jej życia. Są ze sobą złączone, jak przyjaźń trzech mężczyzn. Odkrywa ich siłę, jaką czerpią, gdy są razem i słabość, gdy zbyt długo nie mogą się spotkać. Dla nich jest w stanie oddać się cała. Staje się słodyczą o smaku czekolady dla Marco, Antonia i Giacomo. Widzi, że każdy z nich potrafi dostarczyć i rozkoszy i smutku. Postanawia, że będzie walczyć, że każdemu z nich da niezapomnianą słodycz i dzięki temu wszyscy trzej pozostaną w przyjaźni i harmonii. Ona zaś pozostanie samotna.
„Agnes w Wenecji” to poniekąd książka filozoficzna. Autorka stawia pytania o swoje szczęście, swoje życie i swoją samotność. Szuka przeczącej odpowiedzi na pytanie czy Miłość to naprawdę tylko „krótki akt prowadzący do spełnienia”. Czy znajdzie odpowiedź?

T.R.Głogowski

Instytut Wydawniczy Latarnik







piątek, 10 sierpnia 2012

"Moim kolorem będzie czerwień"

Autor:    Maciej Gorywoda


Mroczne czasy średniowiecza były przerażające i tajemnicze, nawet dla ludzi, którym przyszło w nich żyć. Zwłaszcza zimową porą, gdy wcześnie zapada mrok i coś czai się między drzewami, lepiej było siedzieć z rodziną i grzać się przy palenisku. Z dala od wsi i miast, na pograniczu państwa Polan, mieszka małżeństwo z czwórką dzieci. Pewnego wieczoru, do samotnej chaty przychodzą nieznajomi wędrowcy, poszukujący schronienia przed mrozem i śniegiem. W taki sposób rozpoczyna się akcja „Moim kolorem będzie czerwień” Macieja Gorywody.
Autor dość umiejętnie buduje klimat opowiadania. Stopniowo ujawnia przyczynę obficie zalanego krwią białego śniegu, dzięki czemu przygotowuje czytelnika na moment kulminacyjny. Tym urzekł mnie na tyle, że przeczytałem dalszą jego część. A dalej…. Dalej można by pomyśleć, że autor stara się przekazać jakąś myśl, naświetlić problem samotności człowieka w społeczeństwie. Wykluczenie z powodu zwyczajnej odmienności jest przecież obecne także we współczesnym świecie.  Całe dobre wrażenie jednak zniknęło. Autor, może nieświadomie, nabija się z czytelnika. Zamienia historical fantasy na komedię. Zamiast zaskakującego, mrożącego krew w żyłach rozwoju akcji, dostajemy bajkę o Czerwonym Kapturku, który rozprawia się z siłami zła w sposób, jakiego nie powstydziłby się Mistrz Yoda.
Zakończenie tego opowiadanie jest raczej śmieszne niż spektakularne. Jednak, celowe niedokończenie historii głównego bohatera, daje szansę na znacznie lepszą część drugą do której napisania namawiam Pana Gorywodę.

Tomasz R.Głogowski

Na prośbę Autora. Dziękuję za udostępnienie.

Self Publishing

Interesujące Cię książki znajdziesz w E-bookarni Pana Szczura